Roti canai is een van de populairste gerechten in Maleisië en wordt er bijna elke dag gegeten. Het is een dun, gelaagd platbrood dat van binnen zacht is en van buiten licht knapperig. Je vindt het op straat, in kleine eettentjes en in grote restaurants. Wie dit brood één keer proeft, begrijpt meteen waarom het zo geliefd is.
De oorsprong van dit gelaagde platbrood
Dit gerecht heeft zijn wortels in India. Indiase migranten namen het recept mee naar Maleisië, Singapore en andere landen in Zuidoost-Azië. Daar groeide het uit tot een vast onderdeel van de lokale keuken. De naam komt waarschijnlijk van het Tamiltamilwoord voor brood en het Arabische woord “canai”, dat kneden betekent. In Maleisië eet je het vaak als ontbijt, maar het wordt ook als lunch of avondmaaltijd gegeten. In India ken je een vergelijkbare versie onder de naam paratha. De Maleisische variant is door de jaren heen iets aangepast, waardoor het een eigen karakter heeft gekregen.
Zo wordt het deeg gemaakt en gebakken
Het deeg bestaat uit bloem, water, ei, zout en een flinke hoeveelheid boter of ghee. Ghee is geklaarde boter die veel wordt gebruikt in de Zuid-Aziatische keuken. Het deeg wordt lang gekneed en daarna uitgerust. Na het rusten wordt het heel dun uitgetrokken en meerdere keren gevouwen. Door dat vouwen ontstaan de dunne laagjes die het brood zo bijzonder maken. Daarna bakt de kok het op een hete plaat, een zogenoemde tawa, met wat boter of olie. Het bakken duurt maar een paar minuten. Als het brood klaar is, klopt de kok het licht aan om de laagjes los te maken. Dat geeft de zachte, luchtige structuur aan de binnenkant.
Waarmee je het platbrood eet
Het gelaagde brood wordt bijna altijd geserveerd met een kom curry. In Maleisië is dat vaak dal curry, een saus van linzen, of kippencurry. Je scheurt het brood in stukken en dompelt die in de saus. Zo eet je het met je handen, wat heel normaal is in veel landen in Azië. Er bestaan ook zoete varianten, zoals roti met suiker, gecondenseerde melk of banaan. Die versies zijn populair als tussendoortje of nagerecht. In sommige landen worden er ook eieren, kaas of groenten door het deeg gevouwen voor meer smaak. De mogelijkheden zijn groot, maar de klassieke combinatie met curry blijft het meest geliefd.
Roti canai buiten Maleisië
Buiten Maleisië en Singapore is dit gerecht steeds bekender geworden. In Nederland vind je het in Aziatische restaurants en soms ook bij Surinaamse eettentjes, al verschilt de bereiding daar soms. Wereldwijd staat het bekend als streetfood, eten dat je snel en goedkoop op straat koopt. Reisblogs en kookprogramma’s hebben het gerecht ook bekender gemaakt bij een breder publiek. Veel mensen die naar Maleisië reizen, noemen het als een van de hoogtepunten van de lokale keuken. Thuis maken is ook goed mogelijk, al vraagt het wat oefening om het deeg op de juiste manier uit te trekken en te vouwen. Er zijn online veel stap-voor-stap uitleg beschikbaar die helpen bij het leren van de techniek.
Veelgestelde vragen
Is roti canai hetzelfde als gewone roti?
Roti canai en gewone roti zijn niet hetzelfde. Gewone roti is een eenvoudig, ongerezen platbrood uit India dat wordt gemaakt van volkorenmeel. Roti canai is een gelaagd brood dat wordt gemaakt door het deeg meerdere keren te vouwen met boter of ghee. Het is zachter, rijker van smaak en heeft een andere structuur.
Kan je roti canai zelf thuis maken?
Thuis dit gelaagde brood maken is zeker mogelijk. Je hebt bloem, ei, water, zout en ghee of boter nodig. Het moeilijkste deel is het uitrekken van het deeg zonder het te scheuren. Met wat oefening lukt dat goed. Op een gewone koekenpan kun je het brood bakken als je geen speciale bakplaat hebt.
Bevat roti canai gluten?
Ja, dit brood bevat gluten omdat het wordt gemaakt van tarwebloem. Mensen met een glutenintolerantie of coeliakie kunnen het daarom beter niet eten. Er zijn experimentele recepten met glutenvrije bloem, maar de structuur en smaak wijken dan behoorlijk af van het origineel.
In welke landen is dit gerecht het populairst?
Het gerecht is het populairst in Maleisië en Singapore, waar het een vast onderdeel is van de dagelijkse keuken. Ook in Indonesië, Brunei en sommige delen van India eet men vergelijkbare versies. Door migratie en toerisme is het gerecht inmiddels ook bekend in Europa en Noord-Amerika.
Geef een reactie